Aan onze abonnees

Elke abonnee kan weten waarvoor het geld van de jaarlijkse RD-actie is bestemd. ”Steun wederopbouw Sri Lanka – een ereschuld aan Ceylon”. Ook vandaag treft u in deze krant (pag. 6) een artikel aan dat aan dit thema is gewijd. Vluchtelingen keren terug naar hun oorspronkelijke woonplaats. Ze willen zich na de burgeroorlog, die als een wals over hen heen rolde, weer vestigen. Maar ze hebben uw en mijn hulp nodig. Zo ook Charles Stanislaus. Hij is slechts een van al die inheemse vluchtelingen.

Stanislaus is nu docent en geeft onder andere natuurkunde aan een middelbare school. Van oorsprong was hij rooms-katholiek. Hij kreeg –toen was hij nog niet getrouwd– een Bijbel van iemand in de omgeving van Mannar. „Toen ik de Bijbel begon te bestuderen, kreeg ik in de gaten dat de leer in mijn kerk verkeerd was. En in de plaatselijke pinkstergemeente ontmoette ik enorm veel emotie en tongentaal. Uiteindelijk werd ik protestant.” Stanislaus kreeg een sociaal stigma in z’n leefomgeving. Mensen zeiden bij voorbeeld: „Als jij sterft, mag je niet op de rooms-katholieke begraafplaats worden begraven.” En dat was de enige begraafplaats in de buurt. De rooms-katholieken beschuldigden hem er ook van dat hij geld kreeg van de protestanten om naar hun kerk over te komen. Dat was onzin.

Daarna kwam de oorlog. En toen kreeg Stanislaus het pas echt moeilijk. Hij moest tussen 1990 en 2009 niet minder dan tien keer van woonplaats veranderen. Zo verkeerde hij enige tijd in de plaats Madhu. Daar had hij met z’n gezin een poosje een eigen huisje. Maar hij zwierf met z’n vrouw en kinderen ook rond op de slagvelden van Mullaitivu, als het ware ingeklemd tussen twee vuren: het regeringsleger en de Tamil Tijgers. Een zware slag trof hem. Tijdens dat trekken van de ene naar de andere plaats werd zijn vrouw getroffen door mortiervuur. Zij stierf. „Wij hadden toen twee kinderen”, vertelt Stanislaus.

Na drie jaar trad hij opnieuw in het huwelijk, met de zus van zijn vrouw. Het lijden heeft hem gelouterd. Hij helpt nu andere mensen terug te keren naar hun oorspronkelijke woonplaats. Laten wij het Charles Stanislaus en tal van anderen mogelijk maken om te helpen.Doet u mee?

Stort uw gift op gironummer 29.70.700 of op bankrekeningnummer 65.32.60.008 van Draagt Elkanders Lasten te Apeldoorn (via deze stichting wikkelt het RD zijn acties af).

Ir. B. Visser
algemeen directeur

Aan onze abonnees

Een paar dagen gelden viel het winterpuzzelnummer bij u op de mat. U nam ongetwijfeld kennis van de informatie over de financiële actie van het Reformatorisch Dagblad voor Sri Lanka. Honderdduizenden inwoners van dat land kwamen terecht in vluchtelingenkampen. Het project biedt steun aan de naar hun vroegere woonplaats terugkerende binnenlandse vluchtelingen. Dat gebeurt via het bouwen van scholen, gezondheidszorg, water, elektra en dergelijke.

Luister niet naar die ‘onheilsprofeet’, die een van ons in Sri Lanka ontmoette. Z’n naam doet er niet toe. „Christelijke kerken helpen christenen het eerst”, zei hij, „pas daarna anderen. Het gevolg is dat veel mensen toetreden tot de kerk om er financieel beter van te worden. Het valt niet goed te onderscheiden wie het alleen begonnen is om materieel voordeel en wie het gaat om geestelijke versterking. Laat de kerken dus maar stoppen met alle hulp. Nou ja, een beetje eten, vooruit, maar verder niet. God straft. En wij moeten dat maar niet doorbreken.”

Ik schrok toen ik de woorden van die ‘onheilsprofeet’ vernam. Zijn wij heiliger dan wie ook? Wij, ook zelf nietige, zondige mensen, mogen toch –met eerbied gesproken– niet op de rechterstoel van God gaan zitten? De apostel Paulus beveelt in zijn brief aan de Galaten „huisgenoten des geloofs” te helpen. Maar hij sluit ongelovigen niet uit, als hij zegt: „Laat ons goed doen aan allen.”

De werfkracht van de kerk in de eerste eeuwen kwam juist openbaar in de zorg voor de naaste, ook als die ‘slechts’ een heiden was. Christenen vielen in hun dagelijks leven op in positieve zin. Zij gaven aalmoezen, zij zagen om naar weduwen, wezen, zieken, zwakken en arbeidsongeschikten, ook als die niet tot de kerk behoorden. En ze trachtten wel te doen aan slaven, gevangenen en gestrafte dwangarbeiders. Schaart u zich aan de kant van de ‘onheilsprofeet’? Of volgt u liever de apostel Paulus?

Ir. B. Visser algemeen directeur

Brief bij het puzzelnummer

Het jaarlijkse RD-puzzelnummer valt vandaag bij u op de mat. Ik hoop dat u er plezier aan beleeft. Toch heb ik nog iets op m’n hart. Wij leven in Nederland betrekkelijk comfortabel. In andere delen van de wereld leven mensen onder moeilijke omstandigheden. In Sri Lanka bijvoorbeeld. Een burgeroorlog teisterde dat land van 1983 tot 2009. Het noorden vormt een toonbeeld van troosteloze verwoesting. Wat ik op m’n hart heb is dit: Is het goed dat u en ik alleen ons eigen genoegen koesteren? Of begeren wij iets te doen voor de naaste in nood?

Wij mógen iets doen! Via de jaarlijkse najaarsactie van het RD in samenwerking met ZOA. Sri Lanka telde in de loop der jaren honderdduizenden binnenlandse vluchtelingen. Het project voorziet in herstel van de basale functies in 49 dorpen in het district Vavuniya in Noordwest-Sri Lanka. Dat gaat gebeuren binnen een periode van drie jaar. In directe zin worden daarmee 10.000 mensen geholpen. Het is de bedoeling om te zorgen voor voorzieningen zoals scholen, gezondheidszorg en water en elektra.

Het aantal mensen dat door de oorlog gehandicapt raakte, wordt geschat op 12.000 tot 20.000. Neem nou Saba (46). Hij raakte in de burgeroorlog beide benen kwijt en kwam terecht in een groot centrum voor oorlogsslachtoff ers. Hij zit in een rolstoel. Toen hij mocht terugkeren naar zijn vrouw en kinderen zeiden ze: Wij kunnen je niet gebruiken, niet helpen of verzorgen. Ze lieten hem links liggen. Saba kwam huilend terug. Nu is hij kok in dat centrum. Maar mensen als Saba moeten weer een plek vinden om te wonen.

Of mensen zoals mevrouw Karthikeswary. Zij mist één been. Zij heeft nog twee kinderen. Vier zusters, twee broers, haar vader en haar echtgenoot werden in de oorlog in één ogenblik gedood. Acht mensen dus, onder wie haar eigen man…

Sri Lanka heette vroeger Ceylon. Nederland was daar gedurende anderhalve eeuw de baas. Soms denken Nederlanders met enige nationale trots terug aan die tijd. Toen was ons kleine land een grote natie. En toch… De Verenigde Oost-Indische Compagnie had op een gegeven moment zo’n 1500 slaven in dienst. Als ik dat bedenk, schrompelt althans mijn nationale trots ineen. En dan denk ik: Zou ik niet moeten proberen iets goed te maken van dat verleden waarin slavernij onze westerse rijkdom deed groeien? Doet u mee?

Als het ons lukt 331.000 euro aan giften bijeen te brengen, legt de EU daar 1,875 miljoen euro bij. Dat is nog eens effectief gebruik van het Europese belastinggeld! Met onze bijdragen kan zegenrijk werk worden verricht. Maakt uw gift over via gironummer 29.70.700 of bankrekeningnummer 65.32.60.008 van Draagt Elkanders Lasten te Apeldoorn (via deze stichting wikkelt het RD zijn acties af). Steunt u metterdaad de najaarsactie? Bedankt. Namens de mensen van Sri Lanka.

Met vriendelijke groet,
Reformatorisch Dagblad

ir. B. Visser
algemeen directeur

Actie voor Sri Lanka

Aan onze abonnees

De opbrengst van de vandaag beginnende, jaarlijkse financiële actie van het Reformatorisch Dagblad is bestemd voor een door burgeroorlog verwoest gebied. Als ik u vertel dat het thema luidt: "Steun wederopbouw Sri Lanka – een ereschuld aan Ceylon", dan weet u waarover het gaat. Over een land dat verscheurd raakte door de twist tussen Sri Lankaanse overheid en de Tamil Tijgers, die aanspraak maakten op een eigen, zelfstandige staat.

Zeker 70.000 personen kwamen in de jaren 1983 tot 2009 in de gewapende strijd tussen Tamils en Singalezen om het leven. Honderdduizenden mensen werden uit hun woning en woonplaats verdreven. Tallozen van hen vluchtten naar andere landen. Velen kwamen in Sri Lanka zelf terecht in vluchtelingenkampen. Het project biedt steun aan de naar hun vroegere woonplaats terugkerende binnenlandse vluchtelingen. Dat gebeurt via het bouwen van scholen, gezondheidszorg, water, elektra en dergelijke.

Wat bedoelt het thema met de woorden "een ereschuld aan Ceylon"? Sri Lanka droeg vroeger die naam: Ceylon. Nederland had daar –tot 1796– gedurende anderhalve eeuw als koloniale mogendheid de macht in handen. De Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) zette vele honderden slaven in om meer te verdienen. Het begrip "ereschuld" wil zeggen dat wij anno 2011 iets mogen teruggeven van wat Nederland eeuwen geleden op Ceylon heeft gewonnen.

Mogelijk is er een abonnee die eigenlijk niets kan missen omdat hij of zij het zelf financieel niet breed heeft. Tegen zo iemand zeg ik dat de twee kleine penningen van de arme weduwe (Markus 12:42) ook welkom zijn. Wellicht zijn er abonnees die overvloed hebben. Mag ik eens vragen: Realiseert u zich dat u rentmeester bent van wat God u onverdiend gaf? Ten slotte een aanmoediging: als wij er in slagen 331.000 euro aan giften bijeen te brengen, legt de EU daar 1,875 miljoen euro bij.

Stort uw gift op gironummer 29.70.700 of op bankrekeningnummer 65.32.60.008 van Draagt Elkanders Lasten te Apeldoorn (via deze stichting wikkelt het RD zijn acties af).

Ir. B. Visser
algemeen directeur